Travel Journal

Mexico, “family-time”, Midden-Oosten en afscheid

(Monday 7 March 2011) by Luiersinjebackpack
Nadat afgelopen week begon met al die walvisjes vertrokken we maandagmiddag vanuit Laguna Ojo de Liebre weer terug naar het zuiden.
Er waren nog een paar aantrekkelijk gravelwegen en baaien die we nog wilden bezoeken deze week. Zeker een aantal van die baaien waar we mooi konden wildkamperen.
Baai tijdens terugweg
Baai tijdens terugweg


Onze reis bracht ons eerst nog in het dorpje Mulege. Door een veel te laat vertrek bij de Laguna gingen we de baaien niet halen en belanden we in dit dorp. Het bleek een grappig klein dorpje aan de oostkust. We vonden weer een eenvoudig hostel en kochten de volgende ochtend nog wat souvenirs in het dorp. Ons afdingen werd plaatselijk niet erg gewaardeerd. Maarten kreeg het bijna aan de stok met de ijverige handelaren. Doordat (vooral) Amerikanen direct het bedrag betalen wat door de verkopers gevraagd word, is afdingen soms wat lastig. Sommige vraagprijzen stonden ook totaal niet in verband met product en shop.
Na een goed potje onderhandelen kochten we wat spul bij een grote Mexicaan. Hij kon onze onderhandelmethodes wel waarderen en lachend reden we weg...

Oh ja, nog even over die vlechtjes in het haar van Maarten... die waren na 1 dag alweer uit. Het begon te pluizen als een konijn in de rui en het beviel Maarten maar matig. Zijn lange manen wapperen inmiddels dus weer heerlijk in de wind.

Goed, na Mulege reden we langs de kust meer naar het zuiden. We waren wel weer in voor een 4x4 route en op onze kaart hadden we een interessant weggetje gezien vlak onder Loreto. Volgens de kaart een kleine weg door de bergen, uiteindelijk richting de kust. Kortom, goed vertoeven.
De weg bleek ver, en dan ook echt ver, boven onze verwachtigen. Te gek voor woorden zeg maar. Echt een wereldroute die zonder 4x4 niet mogelijk was geweest. De lucht was strakblauw en het uitzicht formidabel. De weg soms erg (met nadruk op erg) smal en overdreven hobbelig. We daalde rustig aan af naar zeeniveau en het werd alleen maar mooier. We hoefden ook niet lang te zoeken naar een extreem mooie kampeerplek midden in de baai. Het geluid van de zee, de smaak van het zoute zeewater in de lucht, de rook van het kampvuur in je kleren, miljoenen sterren (incl. de dikste melkweg die we ooit gezien hebben), en een Mexicaanse Corona met chips. Dit heeft verder geen uitleg meer nodig...
We sliepen alle drie als rozen en de volgende ochtend reden we kort na zonsopkomst via het kleine 4x4 paadje weer terug naar de doorgaande route. Dat, het-volgende-ochtend-kampeergevoel, missen we nu nog.
Deze foto heeft geen verdere uitleg nodig...
Deze foto heeft geen verdere uitleg nodig...

Onze rit bracht ons vervolgens aan de westkust. We reden in een dag 400km en sliepen in een “surfhotel” 100km voor Cabos San Lucas (de plaats waar we Mexico binnenkwamen).
De volgende dag reden we door naar Cabos San Lucas en zochten een bed&breakfast in het centrum van het stadje. We hadden nog anderhalve dag te gaan en die gebruikte we om uit te rusten, wat te varen en te hangen. Kortom, genoten. Het stadje was erg toeristisch en dat was in alles merkbaar. Het is wel een leuk stadje met een grappige haven en wat mooie rotsformaties in zee. Zaterdagmiddag vertrokken we richting vliegveld voor onze terugvlucht naar Los Angeles.

Los Angeles, daar zijn we inmiddels weer. Voor de 5e keer deze reis. We zitten in een hostel vlakbij het vliegveld. Prima plek met een leuk uitzicht.
Onze kamer ligt bezaaid met bagage wat we nog in onze backpacks gaan proppen. Inclusief een nieuw pak luiers. Het einde van deze reis nadert.

We hoeven niemand te vertellen dat de tijd vliegt. De tijd vliegt bijzonder snel. Ook deze reis is voor ons omgevlogen (we weten dat er een aantal mensen zijn die dat in Nederland anders hebben hebben ervaren en die blij zijn als we weer thuis zijn). We zijn erg dankbaar voor het feit dat we deze reis konden maken. We hebben buitengewoon genoten van alles en zien terug op een erg fijne tijd met elkaar. We hebben veel meegemaakt en ontzettend veel gezien. Prachtige mensen ontmoet en veel geleerd.
Na 3.5 maand bijzonder goede “family-time” hopen we morgen weer naar huis te vliegen. Een tijd van hard klussen in ons nieuwe huis staat ons te wachten. Een heel ander avontuur. Als je je geroepen voelt om te komen helpen dan mag je ons altijd bellen of mailen ;-)

Na maanden van reizen en bezoeken van allerlei verschillende kerken zien we ook uit naar onze eigen gemeente in Soest. De meeste zondagen konden we plaatselijke gemeentes bezoeken wat vaak bijzondere gesprekken en ervaringen met zich meebracht.

Ook is er momenteel veel gaande in de wereld. Wij hebben het enigsinds kunnen volgen via internet. Het Midden-Oosten staat op zijn kop en wat o.a. de VS opgebouwd dacht te hebben in het Midden-Oosten staat op losse schroeven. Laten we hopen dat het de komende tijd weer wat rustiger word. Uiteindelijk zien we ook in al dat geweld (inclusief het natuurgeweld in Nieuw-Zeeland of wat dan ook) Zijn roepstemmen voor iedereen. Afgelopen oud&nieuw werd het ons zo eenvoudig vertelt; Zijn we bereid om Hem te onmoeten? Zijn we erachter gekomen wie we zelf zijn en wie Hij is, en voor ons wil zijn? Hij wacht op ons...
Zonsondergang vanuit een bootje
Zonsondergang vanuit een bootje

Ten slotte, we vonden het leuk om een reis van ons met jullie te delen middels dit blog. Jullie in ieder geval bedankt voor het lezen en voor alle reacties.

Ontvang een warme groet,
Maarten,Lydia en Hennelien Timmerman

  • Dank by Debby van Bijnen


Home | Features | Sign Up | Contact | Privacy Policy | Terms & Conditions | © 2006 - 2017 TravelJournal.net
Note: Javascript is not active