Travel Journal

Argentinie!!

(Monday 21 February 2011) by Luiersinjebackpack
Woorden te kort en ik heb gezien wat op foto’s niet is vast te leggen... ik zal jullie een kort verslag geven van een buitengewoon mooi kampeeravontuur in Patagonie. Patagonie is een van grootste provincies in het midden en zuiden van Argentinie.

Grensstreek Chili
Grensstreek Chili


Via Mexico City (waar ik een nachtje ergens in een park sliep) kwam ik uiteindelijk aan in Buenos Aires. De prachtige hoofdstad van Argentinie.
Ik had nog een kleine drie dagen voor mijzelf voordat ik de groep van het vliegveld moest halen. Die dagen heb ik daarom ook uitvoerig gebruikt. Gefietst door de binnenstad (om niet aangereden te worden moest ik soms bijzonder ingewikkelde uitwijk manoeuvres maken), een bezoekje aan de voormalige woonwijk van “onze” Maxima, gedetailleerde routekaarten kopen van Patagonie, auto’s regelen voor het kamperen en genoten van flinke bonken biefstuk en de tango’s in het oude centrum.

Zaterdagochtend met de taxi weer naar het vliegveld om mijn groep op te halen. De groep kwam compleet aan. Twee backpacks met tenten helaas niet. Dat was een verrassend begin van de reis. Kwijtraken van tassen tijdens vliegen gebeurt regelmatig. Het zelf terugvinden van zulke tassen is een stuk moeilijker.
Het was snel duidelijk dat we het sowieso de eerste dagen zonder de backpacks met tenten moesten doen en mochten ze er een vinden dan konden zie die naar een vliegveldje sturen in het midden van Patagonie. We verlieten direct het gebied van Buenos Aires en zakte rustig af richting het zuiden.

(Opmerking: Deze Avantareis was een 100% natuurreis met een wildkampeer-reisleider. Dat houd in; geen campings maar kamperen midden in de natuur, douchen en je behoefte doen in het wild, slapen bij de lokale bevolking, een deel van je eten klaarmaken op het kampvuur. Kortom: back to basic. Wat in onze taal betekent: FAN-TAS-TISCH. Als je bovenstaande ziet zitten durf ik te stellen dat je gegarandeerd dingen zult zien en meemaken die geen een andere toerist ooit zal meemaken.)

Een van die dingen was ons eerste weekend. We kampeerden bij een arme Argentijnse boer op zijn erf en bezochten twee keer een kerkdienst in het naastgelegen dorp. Onze komst was een complete verassing en na de bijzondere diensten werden we door de complete gemeente uitgezwaaid. De dominee nodigde ons nog uit voor een flink uigebreide maaltijd thuis. Met behoorlijk volle buiken vielen we, niet nadat we nog een groot kampvuur maakte, heerlijk in slaap. We reden vervolgens via de kust richting het zuiden om vervolgens Argentinie dwars over te steken richting de grens met Chili. Na een aantal dagen vooral pampa’s gezien te hebben begon de natuur na deze oversteek drastisch te veranderen. Vlak voordat we aan deze oversteek begonnen bleek nog een van de backpacks teruggevonden die we, na een hele berg geregel, konden oppikken bij een klein vliegveld. We reden vervolgens langs hoge rotswanden en hadden enorme vergezichten. We zagen soms tijden niemand anders en kwamen door kleine dorpjes. Hoe dichter we bij de grens van Chili kwamen hoe mooier het werd. De grens van Chili ligt midden in het Andesgebergte en het duurde niet lang of we zagen hoge sneeuwtoppen voor ons en om ons heen felgekleurde bergmuren en meren. Eigenlijk niet te beschrijven. Tijdens de reis had ik daar de term “bovenwonderlijk” voor.

We hadden er prachtige kampeerplekken. Een van die plekken was aan de rand van een helder meer, ongeveer een kilometer van de doorgaande weg. Terwijl ik het zandweggetje naar het meer opreed vlogen grote groepen flamingo’s en bergschapen uiteen. Opnieuw kan ik het gevoel van toen nauwelijks beschrijven.
Na een frisse duik in het meer kampeerde we uiteindelijk bij een oude boederij verderop. De volgende ochtend maakte we bij zonsopkomst een lange wandeling rond het meer. Terwijl de flamingo’s overvlogen ontbeten we aan de oever.
Onze reis bracht ons dichter bij de grens van Chili en het gebergte werd erg droog en ruig. We reden veel gravelwegen, heel veel gravelwegen zelfs wat ons in totaal drie keer een lekke band opleverde. Het hoorde allemaal bij ons avontuur. Maar door die gravelwegen kwamen we wel op heel bijzondere plekken. De gravelroute dwars door de Andes was een spectakel opzich. Bij zonsondergang kleurde de lucht geheel roze en de bergketens waren indrukwekkend. Weer schitterende kampeerplekken, grote kampvuren en geen andere mensen om ons heen. Heerlijk een met de natuur.

Als groep hadden we het trouwens behoorlijk gezellig. Voor het eerst had ik twee echtparen mee van boven de 50 (iets uitzondelijks voor Avanta overigens). Mijn zusje was voor het eerst mee en verder nogal wat leeftijdsverschillen. De combinatie van dit alles zorgde voor een erg leuke en gezellig groep.

Het was inmiddels alweer zaterdag (en dus weekend) en ik wilde graag weer bij een local kamperen in de buurt van Rio Mayo. Terwijl de groep in een restaurantje zat te eten legde ik, in mijn beste Spaans, contact met een boertje vlak buiten het dorp. Hij bleek een soort kluizenaar maar nodigde ons uit op zijn farm. We hebben er een super fijn weekend gehad en zondag luisterde de boer zelfs met ons mee toen we een Nederlandse preek luisterde in zijn schuur.
Vanaf Rio Mayo (het dorpje ligt redelijk dicht bij de Chili grens) staken we Argentinie opnieuw over, terug richting de kust. Argentinie zit overigens ook bordevol met mooie roofvogels. We werden dagelijks getrakteerd op o.a. havikken, arenden en uilen.
Terug bij de kust wilde ik graag een van werelds grootse pinquin-kolonies bezoeken bij Cabo Dos Bahias. De route naar deze kolonie bracht ons op een avond in een afgelegen vissersdorp. Het dorp bleek gesloten voor onverwachtse bezoekers maar voor Avanta word altijd graag een uitzondering gemaakt. Uiteindelijk sliepen we met z’n allen in een oud schoolgebouw op het terrein.
Geen tent. Wel kamperen. In een naast gelegen oude keuken maakte we gekregen spagetti klaar en aten nog een fantastische maaltijd.
De volgende dag waren we getuige van grote groepen pinquins bij Cabo Dos Bahias. Toen we later op de dag een duik in zee namen bleken we niet de enige zwemmers in de baai. Vijf pinquins zwommen heerlijk voor ons uit richting open water.
Na Cabo Dos Bahias reden we via de kust terug richting het noorden en bezochten nog het prachtige schiereiland Peninsula de Valdes. Ook hier zagen we pinquins, enkele zeehonden en zeeleeuwen en de ruige zandkusten van Argentinie.
Onze laatste kampeernacht sliepen we opnieuw bij een boeren echtpaar. Nu 400km voor Buenos Aires. Het echtpaar sprak ik langs de kant van de weg tijdens het zoeken naar een kampeerplek. Ze nodigde ons uit op hun farm. Het was een prachtige laatste avond en nacht. We maakte kip en eieren klaar op een houtvuurtje en konden gebruik maken van hun douche en toilet. Gastvrijheid ten top. Na een kort laatste nachtje Argentinie reden we terug naar Buenos Aires. Een deel van de groep vloog vrijdag weer naar huis. Het grootste gedeelte van de groep maakt momenteel de reis verder af in Noord-Argentinie in Uruguay. Nu onder leiding van Ies Goedbloed sr. Vrijdag ben ik nog een dagje met ze meegeweest de stad in. Het was erg gezellig en we konden maar lastig afscheid nemen van elkaar.
Nu zit ik alweer op de bank in hartje Los Angeles. Naast mij Lydia en boven slaapt mijn dochter Hennelien. Wat is het toch heerlijk om weer samen te zijn. Argentinie was een prachtig avontuur. Ik vond het ook erg leuk om de groep het prachtige land te laten zien en we zijn opnieuw weer bewaard gebleven.
Het is goed om de Schepper van al die prachtige natuur daarvoor te danken!

Gisterenavond hebben we op de valreep nog goedkope tickets weten te vinden naar Baja California in Mexico. Morgenmiddag hopen we die kant op te vliegen.
Volgende week vanuit Mexico meer...

Maarten

  • aftellen bij ons! by pa en ma T
  • Prachtig! by Han en Puck
  • Gaaf! by Petiiirr
  • Dankbaarheid by MOEPS
  • Ha Kanjer(s)!! by Marieke
  • Lieve groetjes by Omi den Boef


Home | Features | Sign Up | Contact | Privacy Policy | Terms & Conditions | © 2006 - 2017 TravelJournal.net
Note: Javascript is not active