Travel Journal

Aardbevingen en Fiji

(Sunday 30 January 2011) by Luiersinjebackpack
Ja, ja, daar zijn we weer! Nadat wij ons verslag de vorige keer op internet hadden gezet was het onze laatste dag Nieuw-Zeeland. We spraken over aardbevingen nietwaar? De dag van vertrek stond in het teken van deze natuurverschijnselen. Om 9.13uur begon plots het huis te trillen. De ramen en deuren klapperde heen en weer en buiten was een soort gerommel hoorbaar. De aardschok bleek 4.0 (op de schaal van richter) en was een paar kilometer diep. Om 11.46uur was er een tweede schok van 3.1 en in de middag nog een 2.8. Weer een schrik en een ervaring rijker! We hebben nog wat foto’s toegevoegd van ons dagje Banks Peninsula trouwens.

Nu iets heel anders. Iets moois. Iets heel moois. Iets superbijzonders...
Het echte Fiji, ver in de bergen!
Het echte Fiji, ver in de bergen!

FIJI!
We kunnen helaas niet beschrijven in een paar woorden wat voor een eiland(en) dit (zijn) is en wat voor een mensen we hier ontmoeten. We hebben het hier buitengewoon bijzonder. We zullen een paar dingen met jullie delen.

Op de dag van aankomst kregen we een warm welkom. Een erg warm welkom, namelijk 35 graden celcius en klam. Even weer wennen maar uiteindelijk tropisch lekker. Het regenseizoen is hier in volle gang wat een warm en vochtig klimaat veroorzaakt. Bijna nergens is het weer zo veranderlijk als hier in Oceanie. Het ene moment dreigt het flink te gaan onweren (en dat doet het soms ook) maar nog geen 15 minuten later hebben we een strak blauwe lucht met zon. Je kan hier in de zon liggen terwijl het regent. Ons werd een week regen en onweer voorspeld, maar tot vandaag hebben we doorgaans veel meer zon dan regen. Erg fijn dus. Fiji heeft iets weg van een Afrikaans land. De mensen, de wegen, de huizen, veel doet ons aan Afrika denken. Maar toch is Fiji anders. Onbeschrijfelijk anders.

We huurden op de dag van aankomst een auto in Nadi, propte deze vol met onze spullen, en vertrokken voor een rondje (hoofd)eiland. Door het regenseizoen zijn de wegen momenteel in slechte conditie. We vonden een 4WD auto te duur en hielden het, ondanks de slechte wegen, toch maar bij een 2WD. De tweede nacht (de eerste sliepen we in Nadi) wilde we in het dorpje Navala bij de lokale bevolking gaan slapen. Navala is een van de weinige dorpen die nog volgens de Fiji-traditie leven. Ver in de bergen en ver van de doorgaande route. De weg naar Navala was echt bar en boos. We vragen ons nog steeds af hoe we het precies gedaan hebben maar onze 2WD bracht ons veilig in Navala. Prachtig! Onderweg zwaaide iedereen naar ons. En dan ook echt iedereen. Een blik in onze auto doet vele gezichten lachend verbazen. Twee blanken met een baby in een lokale bak (onze huurauto is net een gepimpt blikje) en dan ook nog met een 2WD door de bergen. De gemiddelde toerist die aankomt op het hoofdeiland (het grote hoofdeiland is Viti Levu maar Fiji bestaat uit 333 eilanden(tjes), vertrekt vrijwel direct naar de kleine omliggende eilanden voor een uitgebreide strandvakantie. Men ziet echter niets van Fiji. Wat de meeste hier doen kan ook aan de prachtige kust van ons zo mooie Europa. Echt onbegrijpelijk.

Wij reden in ieder geval door leuke dorpjes en schitterende bergen. Door het regenseizoen was het ook nog is extreem groen. De foto’s liegen er niet om. Fiji is echt mooi!
We sliepen dus in Navala, in een traditionele hut. Omdat Hennelien het tot nu toe zo goed doet durfde we het slapen bij de bevolking wel aan. Wat een mooie ervaring! Bij aankomst kregen we een ware kava-seremonie (kava word al sinds eeuwen gedronken door de Fiji bevolking en smaakt naar modder en boomschors). Ze drinken het om wat te kalmeren na werktijd. Wij Nederlanders hebben de krant en een bak koffie. Een Fiji heeft Kava.
Naast de kava werd er ontzettend lekker eten voor ons gekookt en we genoten van de vriendelijke inwoners van het dorp. Hennelien bleek (en blijkt nog steeds) reuze populair onder de bevolking. Het is dat ze hier geen kanibalen meer zijn anders hadden ze haar opgegeten. Er gaat geen dag voorbij of ze word van alle kanten gekust door vrouwen en kinderen. We liegen niet als mensen er voor in de rij gaan staan (zie foto). Tot groot vermaak van Hennelien zelf trouwens. Van jongens moet ze niet al te veel hebben maar kleine meisjes vind ze bere interessant.
Na een heerlijke nachtje in de hut, en een rondje in het dorp, trokken we verder richting de noord en oostkust van Viti Levu. Onze reis bracht ons uiteindelijk in VoliVoli-beach waar we 2 nachten in een hostel aan het strand sliepen. Iets luxer als Navala. Een zwembad, een restaurant en we konden er prachtig snorkelen. We hebben heerlijk uitgerust en genoten van elkaar en de mensen om ons heen.
Na 2 dagen hostel vonden we het wel weer genoeg en ons plan was om met de boot naar Levuka te varen. Levuka ligt op een ander eiland, Ovalau. We moesten vanaf VoliVoli ongeveer 2 uur rijden naar een dorp waar we onze huurauto konden parkeren. Daar zou een bus ons ophalen en naar de ferry brengen. Daarna dus dat andere eiland. Maar goed, even terug naar VoliVoli...

We vertrokken met zonneschijn maar het begon al redelijk snel te regenen. Het eerste gedeelte van de route was asfaltweg, het tweede gedeelte gravel, het derde gedeelte modder, werd ons vertelt... Het asfvalt gedeelte ging prima. Het gravelgedeelte ging redelijk, het modder gedeelte was een groot feest. Ik, Maarten, heb zelden zoveel gegleden met de auto als tijdens die rit. Niet dat het direct gevaarlijk was maar wel spek en spek glad. Onze auto huurden we grijskleurig, momenteel is die donkerrood. Af en toe moesten we onze adem echt inhouden (ik reed nog net niet mijn ogen dicht) toen we op snelheid door de blubber reden. Hennelien sliep overigens heerlijk door achterin. Het laatste, en steilste, stuk van de route was langs wegwerkzaamheden. We werden aandachtig bekeken en nagezwaaid door de meeste werklui. Of dit de vriendelijkheid van de bevolking was ofdat ze ons wilde waarschuwen voor de vele blubber is ons niet duidelijk geworden. We houden het maar bij het eerste...
Met de modder achter onze oren kwamen we uiteindelijk in Korovou aan waar we de auto veilig parkeerde voor het politiebureau ;-) we maken overal dikke vrienden zoals je begrijpt. Bij het politiebureau stond de auto in ieder geval veilig tijdens ons weekend-verblijf op Ovalau. Maar wat bleek na 2 uur wachten op de bus.... de boot ging niet varen zaterdag vanwege de komst van een orkaan (het is inmiddels bijna maandag en hij moet nog komen maar goed). Na wat uitzoekwerk bleek het hier niet te gaan om een plaatselijke Fiji-grap. Ons bezoek aan Levuka viel in het water. Maar niet getreurd stapte we vrolijk weer in de auto. We hadden tenslotte zojuist een barre autotocht doorstaan en besloten dv dinsdag 1 februari ( de dag van ons vetrek vanaf Nadi) een ander eiland te bezoeken met een boot.
We reden door langs de oostkust van Viti Levu, via de hoofdstad Suva en vonden uiteindelijk een mooie slaapplek aan de zuidkust. Weer aan het strand en de zee, weer met veel zon en weer met lieve Fiji mensen om ons heen.

Vanochtend zijn we naar de kerk hier in het dorp geweest. Onze komst was een complete verassing en wat is het dan ontzettend mooi om te zien en te merken dat God niet aan plaats of kerk is gebonden. Ook hier in Fiji leven mensen met en van het Woord. De dienst was in de Fiji-taal (iets wat we nog niet spreken) maar ons welkom en de zegenwens voor ons gezin werd in het Engels uitgesproken. Na de dienst stond de gemeente direct om ons heen en werden we uitgenodigd voor een lunch bij de dominee thuis. Hennelien werd uiteraard weer van alle kanten gekust en geknuffeld. Bij de dominee was een uitgebreide maaltijd het gevolg. De kinderen speelde met Hennelien en wij genoten van vers gevangen vis, cassava, kip en zelfgemaakt sap.

Uiteindelijk hebben we in het hostel (live) de ochtenddienst geluisterd van onze eigen gemeente in Soest. Waar zouden we zijn zonder internet? De preek stond in het teken van de zondag en de indeling daarvan. Wat is de zondag toch een mooie dag. “Dit is de dag, de roem der dagen, die Israels God geheiligd heeft”. De Nederlandse boodschap was beter te volgen.

Morgen hopen we terug te reizen naar Nadi om daar onze boottrip voor dinsdag alvast te regelen. Onze huurauto moeten we morgen ook nog inleveren. Als ze hem nog wel willen hebben in donkerrood...

Dinsdagavond vertrekken we vanaf Nadi naar Los Angeles. We slapen daar 1 nacht bij de dochter van mevrouw Els Roest (zie verslag eind november 2010). De volgende dag gaan Lydia en Hennelien met een directe vlucht terug naar het Hawaiieiland Maui. Ze worden daar weer opgehaald door Will&Abbey. Dv 8 februari hopen Daan en Elzi de Voogd (vrienden uit Middelburg) Lydia en Hennelien op te zoeken in Maui maar daarover later meer...
Tegelijkertijd met Lydia en Hennelien vertrekt Maarten naar Argentinie en zal later die week een reis gaan leiden voor Avanta. Zaterdagochtend landen er 13 Hollandse reisgenoten in Buenos Aires voor een kampeeravontuur in Zuid-Amerika. Na 16 dagen kamperen zien we er natuurlijk weer naar uit om elkaar opnieuw te ontmoeten in Los Angeles. Zowel Lydia als Maarten zullen verslag doen van hun belevenissen op dit blog.

We wensen iedereen weer een goede week toe!
Jullie horen weer van ons☺

  • dit is onvoorstelbaar by Moeps
  • Lieve schatjes by Marieke
  • tot snel! by DES
  • groet van wijk en aalburg by johan
  • Lieve alledrie by De Van der Molens
  • Ze komen er aan!!!! by Moeps
  • Ze komen er aan!!!! by Moeps
  • kisses from cillllie by carine
  • Groetjes uit Boskoop by A en H
  • XXX by De Schupjes
  • Ha Maarten en Lied by Aad Schouls
  • onrust bij Moeps by MOEPS!
  • Hey by Ellen
  • even weg by Pa en Ma T
  • Mooi! by Han en Puck en de rest


Home | Features | Sign Up | Contact | Privacy Policy | Terms & Conditions | © 2006 - 2017 TravelJournal.net
Note: Javascript is not active