Travel Journal

Oud&Nieuw

(Saturday 1 January 2011) by Luiersinjebackpack
Het is half 8 ’s morgens 31 december als we worden gewekt door warme zonnestralen en het gebrabbel van Hennelien, die al weer verlangd naar een ontbijtje. Het is ongeveer een graad of 19 als we de deur opendoen van een klein kamertje bij familie Vaatstra in Palmerston North. Een jong gezinnetje die ons gastvrijheid bied voor een nachtje slapen en heerlijk eten. Oudjaarsdag...dit keer in Nieuw-Zeeland. Het is alweer twee jaar geleden dat we zijn verloofd! Toen in Mozambique, Zuidelijk-Afrika. Waar blijft de tijd, denken we nu. Getrouwd, Hennelien gekregen en nu aan de andere kant van de wereld.
En terwijl ik dit zit te schrijven zit Maarten naast mij achter het stuur, Hennelien brabbelt haar eerste woordjes...Eeehhh..Aaah..Iiiieeehhh!!!en speelt met haar knisper boekje. En ik kijk na elke zin even om me heen en zie een helder blauwe hemel met hier en daar wolken, we rijden over slinger wegen met onder ons een rivier en enorme rotswanden. Niet veel later rijden we tussen uitgestrekte groene weilanden met grazend vee en spotten we zo nu en dan een roofvogel op een paal of in de lucht die zoekt naar aas. Ik bedenk me dat ik enorm gelukkig ben en voel me zeer dankbaar. We zijn onderweg naar familie Bertram in Masterton, waar we een aantal dagen verblijven. Met hen hopen we na het weekend een aantal dagen te gaan wildkamperen in de bush met nog een paar andere stelletjes van de kerk. Ook daar hebben we weer erg veel zin in.
Nadat we familie Lauridsen (waar we met Kerst waren) hadden uitgezwaaid leek het ons weer eens goed om een alternatieve route te rijden. We zijn niet maandag vertrokken, maar dinsdag, omdat er veel regen voorspeld werd. Die nacht wisten we weer wat echte regenbuien waren. Alsof we thuis in ons eigen bed lagen met buiten kletterende regen en een stormwind dat bijna leek op een orkaan. Het bleef niet bij 1 bui, maar het duurde de hele nacht tot de volgende ochtend. Tijdens onze route naar Lake Taupo (een groot meer richting het noorden) ondervonden we de schade. Grote bomen waren neergeveld, overal takken en hier en daar grote stukken rots van de bergen, die sommige wegen bijna ontoegankelijk maakte. Ondanks de vele regen was de route overigens geweldig mooi. Diepe valleien, grevelwegen die ons al slingerend door de bergen leidden, vol stromende rivieren en overal watervallen....dit alles dankzij de regen. Die dag bleef het ook regenen en besloten we om die nacht ergens in een Bed&Breakfast te overnachten. Kamperen zou extreem nat worden en daarom belandde we in een klein dorpje, genaamd Kinloch. Een zeer vriendelijk echtpaar verwelkomde ons. Ze genoten van Hennelien’s vrolijke aanwezigheid. Hennelien is overigens bijna bij alle mensen zeer geliefd. “Aaah, so cute...she is adorable...ooh isn’t she beautiful...what’s her name..how old is she...?” zijn de meest gestelde vragen en uitspraken. Hennelien beantwoord ze altijd met een stralende lach en de ‘aaah’s’ en ‘oohh’s’ kunnen daarna niet op. Erg leuk...en om trots op te zijn ;-)
Na een heerlijk ontbijt vertrokken we weer vroeg. Deze dag was het weer heerlijk weer en we genoten daarom extra van het zonnetje. Lake Taupo was enorm groot en wordt vooral gebruikt voor allerlei watersporten en daarom ook goed voor het toerisme.
Deze nacht besloten we om maar weer eens een nachtje te kamperen na een aantal nachten in echte bedden te hebben geslapen. Een nachtje in de buurt van de vulkaan Ruapehu leek ons wel wat(Ruapehu is een actieve vulkaan met een laatste uitbarsting in 2007). Ondanks een warme dag werd het kouder en kouder zodra de zon onderging . Hennelien had overdag helaas kou gevat, waardoor ze al snotterend en hoestend de nacht doorbracht, met als gevolg een onrustige nacht en zeer brak wakker worden. Maar ook dat overkom je snel als je de route weer vervolgd door een prachtig berggebied. Hennelien haalde haar slaapjes wel weer in tijdens het rijden. Die middag werden we weer warm ontvangen bij familie Bertram (waar ik in het begin van dit blog ook over schreef).

De week is bijna weer om en de tijd vliegt. Wij hebben inmiddels de jaarwisseling gehad. Oudjaarsavond zijn we in Carterton naar de kerk geweest bij pastor Vergunst.
Een gemeente die erg vergelijkbaar is met ‘onze’ kerk.
De jaarwisseling is niet alleen een avond van feest en gezelligheid geweest, maar vooral ook een avond van terugblikken en beseffen waar wij staan. Op de weg naar De ontmoeting met onze Schepper. “Are your weddingclothes already washed in the blood of Jesus? The Bridegroom is coming: Prepare yourself te meet Him!”.

Na de dienst hadden we nog een BBQ bij een van de dochters van Bertram. We hadden het erg gezellig. Kampvuur,gezongen... en er waren zelfs oliebollen(!).

Vanuit het warme Nieuw-Zeeland wensen we iedereen een gezellig en goede jaarwisseling. Wees voorzichtig met vuurwerk, of liever gebruik geen vuurwerk ☺

Liefs ons

  • Happy Newyear by " oma"Hilly
  • Eeehhh...Aaah..Iiiieeehh!!! by "Moeps"
  • famillie strijbis by familie strijbis
  • Happy newyear!! by Erik en Elise


Home | Features | Sign Up | Contact | Privacy Policy | Terms & Conditions | © 2006 - 2017 TravelJournal.net
Note: Javascript is not active