Travel Journal

Nieuw-Zeeland

(Monday 27 December 2010) by Luiersinjebackpack
Allereerst willen we iedereen gezegende en fijne kerstdagen wensen. Dat het wonder van Zijn komst in deze wereld voor iedereen persoonlijk mag zijn!

Nieuw-Zeeland
Vulkaan met sneeuw
Vulkaan met sneeuw


Tsja, waar moeten we beginnen...
We zijn inmiddels in Nieuw-Zeeland en we hebben eigenlijk te weinig woorden om jullie duidelijk te maken hoe ontzettend mooi en schoon dit land is. De natuur, de mensen, de sfeer etc.
We hebben lang uitgekeken naar het land en de ontmoetingen. We voelen ons hier thuis en het is hier gewoon super (voor hen die zich nu zorgen beginnen te maken... geen angst, we hopen echt terug te komen)!
Het land doet ons regelmatig aan Nederland denken. Koeien,weilanden,schapen,boederijen,vriendelijke en gastvrije mensen... wij Nederlanders kunnen daar nog wel ietsje pietsje van leren.
Nieuw-Zeeland is het land waar we het langst hopen te verblijven van onze reis (dik 5 weken). Afgelopen maandag lieten we een regenachtige Maui achter ons en vervolgde we onze reis naar Auckland. Na ongeveer 9 uur vliegen kwamen we op woensdagochtend aan. We hebben, zoals je kunt tellen, 1 dag overgeslagen en leven nu op 12 uur tijdverschil met Nederland! Oftewel de andere kant van de wereldbol.
Auckland is veruit de grootse stad van Nieuw-Zeeland en gelegen in het noorden van het Noordereiland (ter verduidelijking: Nieuw-Zeeland heeft een Noorden en een Zuidereiland. We zijn ongeveer 2.5 week op het Noordereiland en 3 weken op het Zuidereiland. We vliegen uiteindelijk vanaf het Zuidereiland hier vandaan en rijden dus geen rondje).

Nadat we een auto(otje) hadden gehuurd zijn we Auckland uitgereden. We zijn het liefst nooit te lang in grote steden (een aantal grote wereldsteden ter uitzondering).
Kerstavond wilde we bij een familie zijn die aan de voet van Mount Taranaki wonen en dat is vanaf Auckland ongeveer 400km rijden. Dat betekende 2 dagen flink benutten en heerlijk kamperen. We wilde namelijk erg graag naar Coromendel Peninsula. Een groot schierleiland in het noorden. Het schiereiland kan je namelijk geheel rondrijden, bestaat in de top uit voornamelijk gravel-wegen, is niet heel toeristisch en schijnt ook nog erg mooi te zijn. Nou, daar zijn wij wel voor te porren...
We reden een mooie kustroute en kwamen uiteindelijk in Colville uit. Een extreem klein dorp. Twee huizen, een shop, een pomp en een boederij. Het was flink slingeren met de auto maar we hebben super genoten.
Vlak voor zonsondergang hebben we ons tentje opgezet in het weiland van de boerderij. De boerin was een vriendelijke vrouw.
Hennelien is waarschijnlijk een geboren kampeerder. Ze kan heerlijk staren naar de bergen en de weilanden. Ze geniet van de rust in de natuur en ze vind de tent erg gezellig (en ze slaapt als een roosje).
De volgende dag zijn we terug naar het zuiden gereden. Via Hamilton kwamen we uiteindelijk aan in Kawhia, wat aan de westkust ligt. Een rustig vissersdorpje ver van de doorgaande route.
Onze tent stond vlak aan het water, pal naast de haven. Achter ons stond een oude camper met een echtpaar uit het noorden van Nieuw-Zeeland. Hij was een Maori (de oorspronkelijke inwoners van Nieuw-Zeeland) en zij was een kiwi (niet die lekkere groene vrucht maar zo noemt men zich als je in Nieuw-Zeeland bent geboren maar je voorouders bijvoorbeeld uit Europa komen en ooit zijn geemigreerd).
Zij praatte zo snel Engels met accent dat we er bijna hoofdpijn van kregen. Hij was erg rustig, een beer van een vent en Maarten heeft tot laat met hem zitten kletsen over van alles en nog wat.
De volgende ochtend (het was inmiddels vrijdag) regende het dus hebben we snel ingepakt om richting Mt.Taranaki (vulkaan) te rijden. We hadden op de kaart een kustweggetje ondekt en hij was op onze gedetailleerde kaart nauwelijks zichtbaar. Niets bleek minder waar. We reden bijna alleen maar gravelroad en zagen soms voor 30 minuten geen auto of mens. Sommige van jullie zullen zich misschien afvragen waarom wij kiezen voor die rustige en afgelegen wegen. Om sommige gerust te stellen... het is niet gevaarlijker alleen zal je bij pech wat langer geduld moeten hebben. Verder kom je op die manier op plekken waar we een ander niet komt. Je ontmoet mensen die een ander niet ontmoet. Je ziet natuur die een ander niet ziet. Wij kunnen hier enorm van genieten!
Ons autootje deed het super en rond een uur of 5 kwamen we aan bij familie Lauridsen. Ze wonen aan de voet van de vulkaan. De donkergrijze berg steekt dik boven alles uit hier. Op de top ligt (zichtbaar) sneeuw. De vulkaan is sinds een paar honderd jaar al niet meer actief trouwens.

Familie Lauridsen kennen we via Anthonie P. die hier ook al eens logeerde. We hadden veel contact met hun gehad via de mail en we hebben ze nu eindelijk in het echt ontmoet.

Nu hebben mensen wel is tegen Maarten gezegd: “Tsjonge, jij hebt toch 4 zussen en geen broers? Nou, nou, bijzonder hoor”. Familie Lauridsen bestaat uit 10(!) dochters en 1 zoon, Johnny. Dat is dus helemaal niets vergeleken bij familie Timmerman. U kunt zich voorstellen dat Lydia zich hier erg thuis voelt (zij komt uit een gezin van 12). Het is een prachtig gezin. Een christelijke gezin vooral. We leren hier veel en hebben mooie gesprekken. Het is extra bijzonder om juist hier te zijn met kerst. Bijna iedereen speelt een instrument en er wordt veel gezongen.

Maarten is zojuist terug van een rondje farm met de motor en trekt net z’n overal uit. Ze hebben hier een overschot aan konijnen en een soort mollen die het weiland kapot maken. Hierdoor dient er vanavond gejaagd te worden. Met een heus geweer wel te verstaan. Er werd ons gevraagd om te helpen bij die klus. Je kunt begrijpen dat wij zo’n avondje jagen niet zo erg vinden... Zelfs Hennelien houd van dit soort uitdagingen.

We hadden gedacht om hier tot maandagochtend te blijven maar mogelijk blijven we wat langer. Het is hier gewoon super.

We willen iedereen weer bedanken voor de reacties en berichtjes!

Merry Christmas,
Maarten,Lydia en Hennelien

Tot slot nog een extra aanvulling:
-------------------------------------------
Als je graag een reactie naar ons wil sturen via dit blog dan hoef je alleen maar onderaan ons verhaal op: “reply to luiersinjebackpack” te drukken. Daarna alleen nog een verhaaltje typen en dan op “Add reply” drukken. Succes!

  • Zegen!! by Aline
  • wauw.. by A&H
  • Erik en Elise by Erik en Elise
  • Thuisfront by Moeps
  • berichtje by Ma T
  • Aan het andere einde van de wereld by Han en Puck
  • Beste wensen by Jos
  • Nieuwjaarwens! :D by Aad en Corine
  • Wooh by Fam van der Burgh
  • Leuk! by Leanne Strijbis


Home | Features | Sign Up | Contact | Privacy Policy | Terms & Conditions | © 2006 - 2017 TravelJournal.net
Note: Javascript is not active